اخبار جدید

::

:: آقای سرمربی :لیگ را دریاب

اختصاصی آوای استقلال – حسن صانعی پور

اینکه سرمربی تیم ملی با تفکرات حرفه ای خود نسلی از جوانان پر انگیزه را جانشین ستاره های قدیم وکم انگیزه تیم ملی نموده وبی پروا از بازیکنانی همچون عزت اللهی ومحمدی که تا چندی پیش نه نامی داشتن و نه نشانی ، در ترکیب خود بهره برده، بسیار ارزشمند بوده وحاصل آن هم این بود که تیمی همچون کره جنوبی با آن همه سروصدا به ایران می آید ودر استادیوم آزادی حتی مجال یک حمله خطرناک را هم پیدا نمی کند ونیز پیامد دیگر آن ، اینکه تیم چند ملیتی وتدارک دیده ی  قطر در برابر ایران زانو زده ودست خالی میدان را ترک می نماید، این دستاورد حاصل صبر و حاصل عدم تعارف سرمربی تیم ملی با تمامی ارکان فوتبال ایران است ، اما بد نیست در این غرور و شادی حاصل شده از این پیروزی و جهش  دهگانه و آمدن به پله بیست وهفتم جهان و گوی سبقت ربودن از حریفان آسیایی ، نگاهی اجمالی به دو نکته ظریف اما اساسی در فوتبال آسیا و نیز فوتبال خودمان بیاندازیم تاخدای ناکرده این ظفر مدبرانه ، ما را به بیراهه رهنمون نکند و چوب غفلت لای چرخ  روان ، این روزهای فوتبال ملی نکنیم و به ورطه اما و اگر پرتاب نشویم، نکته نخست را باید به شیوه برگزاری لیگ وطریقه برپایی اردوهای تیم ملی اختصاص داد: همواره پویایی تیم ملی مرهون برگزاری منظم و بی وقفه لیگ داخلی و فشار تمرینات باشگاهی و گرمای مناسب مسابقات  بوده و هست ،اینکه آقای سرمربی اصرار در برپایی اردوهای بلند مدت دارند  و اینکه پی در پی لیگ ما دچار وقفه و رکود میشود را باید در چه چیزی جویا شویم؟ بی تردید کارلوس کیروش که درس آموخته فوتبال ناب اروپا و درس پس داده مکتب منچستر و دستیاری فرگوسن میباشد با لایه لایه فوتبال حرفه ای آشنایی داشته و خوب میداند که در هیچ جایی  از فوتبال  دنیا تیم ملی را به اردوهای بلند مدت نمی برند و کار باشگاهی برای تیم ملی نمیکنند،اما نکته اینجا مشخص و حتی دردناک میشود که ایشان با هوش سرشاری که دارد فوتبال ایران و شرایط ایرانی فوتبال این کشور را شناخته و در یک نگاه اجمالی  به هیچ عنوان مربیان داخلی و شیوه تیم داری باشگاههای ایران و حتی تمرینات بازیکنان داخلی را قبول ندارد وگاهی افکار تاکتیکی وی در تعارض بسیاری از این مربیان وطنی است و بی شک هنگامی که در این تعارض افکار راهی برای تحمیل افکار خود نداشته، مجبور میشود خود دست به کار شده وتیمش را باشگاهی وار تربیت کند (البته تا اینجای کار موفق بوده وخوشبختانه نتیجه مطلوب نیز حاصل شده است )اما سوالی که مطرح میگردد اینست که آیا کارلوس تا ابد در ایران ماندگار است و آیا تداوم اینکار زیر ساختهای  فوتبال ملی ما را بیمه میکند ، این در حالی است که مشاهده میشود تیمهای امید و جوانان و نوجوانان ما در این چند سال بهره ای از دانش سرمربی تیم بزرگسالان نبرده و در ارایه بازیهای روان و صعود ناتوان مانده است و این نه به معنای ضعف مربیان داخلی است که اعتقاد براینست که بسیاری از همین مربیان وطنی کلاس دیده وباهوش وصاحب سبک هم می باشند ، نکته همان عدم نظم و عدم تداوم و عدم برگزاری مستمر لیگ ایران است ، سوال دیگر اینکه چرا آقای سرمربی توجه خاص به بازیکنان شاغل در لیگهای خارجی دارند و جدا از خوب و بد بودن کیفیتشان در تیمهای باشگاهی منسوب به آن، به تیم ملی دعوت میشوند ، آیا نه اینکه ایشان به آنچه در داخل ایران و آنچه در لیگ داخلی ما میگذرد کم اعتقاد و یا بی اعتقاد هستند.

نکته دوم حایز اهمیت در فوتبال آسیا را نیز باید موشکافانه وزیرکانه بررسی کنیم، رنسانس تیمهای غرب آسیا در حال وقوع است ، کره جنوبی و ژاپن درحال پوست اندازی هستند و یا اینکه نسل عوض نموده و در حال تدارک تیمهای خود میباشند ، قطر را نباید با تمامی ستارگانش جدی بگیریم که اگر آن به اصطلاح ستاره ها، ستاره بودن در کشور خود می ماندند و به ملیت خود پشت نمیکردند، عربستان حال دیگر شیر بی یال و دمی بیش نیست و خطری ندارد، اما ازبکستان شیوه دیگری داشته و نشان از ظهور قدرتی تازه را دارد،و کشورهایی چون عراق و استرالیا همواره در نوسان بوده وهر از گاهی دامن گیر میشوند اما گذشتن از آنها به گونه ای سهل ممتنع بوده و نباید نگران کننده باشد،اینجاست که باید به آقای سرمربی و تمامی دست اندر کاران تیم ملی فوتبال ایران متذکر شد که رسیدن به قله موفقیت ارکانی دارد که اگر رعایت نشود مخرب خواهد بود، چون حال دیگر تیمهای آسیایی برای رویارویی با ایران تدبیری تازه خواهند اندیشید و از همه مهمتر باشگاههای ما در این برهه از زمان که بی شک میتوانند تیم ملی را همراهی کند وباعث تقویت آن بشوند در مظلومیت قرار گرفته اند و اگر همیت ملی مردان ایران نباشد چه بسا برای همکاری با سرمربی تجدید نظر میکردند.

جناب کیروش گرامی هر ایرانی غیور و هر پارسی زبان دلیر اگر از شما متعصب تر به تیم ملی کشورش نباشد کمتر نخواهد بود و برای اعتلای  نام وطن و برای برافراشته شدن پرچم سه رنگ وطن و نیز برای به طنین در آوردن سرود ملی کشورش از جان مایه میگذارد ( نمونه آن را بسیار دیده اید و آزادی روز تاسوعا نمونه بارز آن بود)

آقای سرمربی ضمن احترام به شما و ضمن تشکر از زحمتات شما، از حضرتعالی میخواهیم در تفکرات و نگرش خود به لیگ ایران و بازیکنان ایران و باشگاه های ایران تجدید نظر کرده و حال که با دانش خود  و غیرت ایرانی آسیا را به تسخیر خود درآورده اید و از نامهایی چون کره و قطر به راحتی گذر نموده اید برای ادامه راه و از همه مهتر برای درخشش در مرحله نهایی جام جهانی و حداقل یک مرحله صعود راهکاریی مدبرانه پیدا نمایید

خسرو میگه:

دمت گرم رفیق


نام شما :

ایمیل شما :


آخرین خبرها



رفتن به نوارابزار